Departure Day

Het zou vandaag de dag van het vertrek van Hosni Moebarak moeten worden. Althans als het van de manifestanten tegen het regime afhangt. Laat ons hopen dat hij dan ook effectief vertrekt en een niet al te groot machtsvacuüm nalaat.

Ik vind het raar, heel raar dat de westerse wereld zo passief is in de steun aan de Egyptenaren. Het is toch een goede zaak dat de club van democratische rechtsstaten wordt uitgebreid? Waarom komen we dan niet op straat om onze steun ook echt te betuigen aan zij die al dagen het Tahrir-plein bezet houden?

Waarom besteden de Vlaamse kranten (alleszins het Nieuwsblad) zo weinig aandacht aan deze historische gebeurtenissen? Gisteren slechts twee bladzijden hierover (p14-15), vandaag drie bladzijden (p14-16). Gisteren werd het zelfs niet vermeld op de voorpagina van de krant, terwijl de Belgische politiek de hele pagina innam. Sorry, maar ik begrijp niet dat men een paginagrote foto van Didier Reynders op de voorpagina zet, terwijl er op het internationale toneel veel belangrijkere en interessantere zaken gebeuren. En na meer dan 240 dagen ben zelfs ik wat beu om de Belgische formatie te volgen.

Respect ook alleszins voor de vele journalisten die in Egypte moeilijk, maar mooi werk afleveren. Zeker ook Rudy Vrankcx. Veel respect heb ik voor die man. Altijd maar weer conflictgebieden opzoeken. Respect!

Nieuwe democratische staten, in het beste geval. Het kan alleen maar goed zijn voor de bevolking, maar ook voor de wereldgemeenschap, zelfs voor de economie. Al moeten deze nieuwe rechtstaten dan wel bewijzen dat ze een stabiel democratisch regime kunnen opbouwen. En ik geloof erin. Ik geloof dat men kan slagen en een eigen democratisch bestel kan opbouwen. Ik hoop er alvast op.