Ik had gezworen nooit over de NMBS te schrijven op deze blog, maar ik zal het toch thema dan toch maar aansnijden. Ik had niet gedacht dat het in 2011 nog mogelijk zou zijn om het hele land te doorkruisen met zo'n oude rode treinstellen. Van Poperinge tot Luik, zou je in zo'n treinen kunnen zitten. Ik deed het vandaag van Wevelgem tot Leuven, gelukkig een anderhalf uur korter dan het volledige traject.
Volgens mij zijn die stellen minstens 50 jaar oud, vandaar waarschijnlijk dat ze niet op tijd vertrekken (al vind ik een vertraging van meer dan 10 minuten dan toch wat veel voor een trein die al een deel van een traject heeft afgelegd en op tijd aankwam). Misschien is de NMBS in de ban van retrostijlen, misschien is het op vraag van ouderenorganisaties.
Gelukkig heb ik al geleerd altijd iets bij te hebben op de trein, vandaag was dat het boek van het vak waar ik het volgende examen van heb. Een andere leuke bezigheid is (en niet enkel op de trein), het kijken naar andere mensen. Dit keer zaten er nog veel studenten in dezelfde wagon als ik zat, maar meestal op dat uur zijn het allochtonen. Dan val je echt uit de toon in je eigen land.
Dit keer kwam een moeder met haar kind van een jaar of 6 naast mij zitten. Ze zaten nog maar half neer en de moeder duwde het kind zijn Nintendo DS in de hand. Het moest en zou braaf spelen op dat ding en vooral niet te veel praten met haar. Wanneer de moeder telefoon kreeg, werd het kind steeds streng aangemaand geen lawaai te maken als het ook maar een poging ondernam om iets te zeggen.
Ik, als simpele student, zonder kennis van opvoedkunde, stel me toch vragen bij de manier waarop sommige ouders hun kinderen opvoeden. Ik zou mijn kind laten praten, vragen stellen. Ik zou antwoorden op zijn vragen. Ik zou hem zaken uitleggen, want zeg nu zelf, zo leer je toch het meest als kind? Zo leert het ook praten met anderen, want, volgens mijn bescheiden mening, komt dit het vroeg of laat nog van pas.
Uiteindelijk kwam ik dan toch op kot aan, na de eerder al vermelde dikke tien minuten vertraging. Ik kwam er meteen weer tot de vaststelling dat dingen die er niet zijn, tot problemen kunnen leiden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten